4 - اللَّهُمَّ إِنِّي أُصْبِحُ وَ أُمْسِي مُسْتَقِلّاً 1 لِعَمَلِي ، مُعْتَرِفاً بِذَنْبِي ، مُقِرّاً بِخَطايايَ ، أَنَا بِإِسْرافِي 2 عَلى نَفْسِي ذَلِيلٌ ، عَمَلي أَهْلَكَنِي ، وَ هَوايَ 3 أَرْدانِي 4 ، وَ شَهَواتِي حَرَمَتْنِي . فَأَسْأَلُكَ يا مَوْلايَ سُؤَالَ مَنْ نَفْسُهُ لاهِيَةٌ 5 لِطُولِ أَمَلِهِ 6 ، وَ بَدَنُهُ غافِلٌ 7 لِسُكُونِ عُرُوقِهِ 8 ، وَ قَلْبُهُ مَفْتُونٌ 9 بِكَثْرَةِ النِّعَمِ عَلَيْهِ ، وَ فِكْرُهُ قَلِيلٌ لِما هُوَ صائِرٌ 10 إِلَيْهِ . لغت : 1 - اندك شمرده ، 2 - زياده رويم ، 3 - تمايلاتم ، 4 - پست و ذليلم كرده ، 5 - سرگرم ، 6 - آرزوهايش ، 7 - بىخبر ، 8 - رگهايش ، 9 - شيفته ، 10 - بر مىگردد . معنا : اى خدايا ، وقتى كه خود را در هر روز و شب ملاحظه مىكنم ، مىبينم كه اعمال خوبم خيلى كمتر است و لذا به گناهكار بودنم اعتراف كرده ، و به خطاهايم اقرار مىكنم ، و من به خاطر زياده روىها دربارهء خود خوار و ذليل هستم ، اعمال نادرستم تباهم نموده ، و تمايلات و علاقمندىهايم مرا به پستى و ذلّت كشانده و تسليم شدنم به هواى نفس مرا از رسيدن به ارزش‌ها محرومم ساخته است ، پس اى آقا و سرپرستم از تو درخواست مىكنم ، درخواست كسى كه نفسش به سبب آرزوهاى دور و دراز سرگرم كارهاى لهو و بيهوده گشته و بدنش به خاطر سلامتى و آرامش رگهايش از نگران نبودنش از كيفر و عذاب‌هايت در حال بىخبرى واقع شده و دلش با داشتن نعمت‌هاى فراوان در فتنه لذت افتاده و شيفته آنها گرديده كه جز مسائل دنيوى كارى ندارد ، و انديشه‌اش دربارهء فرجام كارش كه روزى به سويت باز مىگردد اندك است . 5 - سُؤالَ مَنْ قَدْ غَلَبَ عَلَيْهِ الْأَمَلُ ، وَ فَتَنَهُ 1 الْهَوَى 2 ، وَ اسْتَمْكَنَتْ 3 مِنْهُ الدُّنْيا ، وَ أَظَلَّهُ 4 الْأَجَلُ 5 ، سُؤالَ مَنِ اسْتَكْثَرَ ذُنُوبَهُ ، وَ اعْتَرَفَ بِخَطِيئَتِهِ ، سُؤالَ مَنْ لا رَبَّ لَهُ غَيْرُكَ ، وَ لا وَلِيَّ 6 لَهُ دُونَكَ ، وَ لا مُنْقِذَ 7 لَهُ مِنْكَ ، وَ لا مَلْجَأَ 8 لَهُ مِنْكَ ، إِلّا إِلَيْكَ .